ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਾਧਨਾ ਲਾਲ, ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਬਾਲ ਗੈਸਟ੍ਰੋਐਂਟਰੌਲੋਜੀ ਅਤੇ ਹੈਪੇਟੋਲੋਜੀ, ਪੀਜੀਆਈਐਮਈਆਰ, ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਚਿਕਿਤਸਕ IBD ਦੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਨਿਦਾਨ ‘ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।

ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਲਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, “ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈਬੀਡੀ ਹੁਣ ਦੁਰਲੱਭ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ, ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਅਤੇ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਐਸਿਡ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਰਗੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਧ ਰਹੇ ਬੋਝ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।”

ਬਚਪਨ ਦੇ IBD ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, “ਬੱਚੇ ਛੋਟੇ ਬਾਲਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਲ IBD ਲਈ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ, ਪੋਸ਼ਣ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।”

ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ IBD ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬਾਲਗ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਬਾਲ ਗੈਸਟ੍ਰੋਐਂਟਰੌਲੋਜਿਸਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

“ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਛੋਟੇ ਬਾਲਗਾਂ ਵਾਂਗ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਕਲੀਨਿਕਲ ਗਲਤ ਫੈਂਸਲਾ ਹੈ। ਬਾਲ IBD ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਹਾਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। IBD ਵਾਲੇ 18 ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰਸ਼ਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਲ ਗੈਸਟ੍ਰੋਐਂਟਰੌਲੋਜਿਸਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਣ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਲੋੜਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ, ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ।

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਧਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿ PGIMER ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਲਾਨਾ ਸਿਰਫ 7-8 ਬਾਲ IBD ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਹੁਣ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਭਗ 7-8 ਨਵੇਂ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਧਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਾਲ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ। “ਢਿੱਲੀ ਗਤੀ, ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਜਾਂ ਟੱਟੀ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਆਪਣੇ ਆਪ IBD ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਮੀਬਿਆਸਿਸ, ਆਂਤੜੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗ, ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਵਿਕਾਰ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ IBD ਦੀ ਨੇੜਿਓਂ ਨਕਲ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਲਈ, ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਬਾਲ ਗੈਸਟ੍ਰੋਐਂਟਰੌਲੋਜਿਸਟ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ,” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।

ਸੈਸ਼ਨ ਨੇ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਲਸਰੇਟਿਵ ਕੋਲਾਈਟਿਸ ਅਤੇ ਕਰੋਨਜ਼ ਡੀਡੀਸੀਜ਼ ਸਮੇਤ ਬਾਲ ਚਿਕਿਤਸਕ IBD, ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਮਲਾਵਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਗੈਸਟਰੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਨਿਦਾਨ ਵਿਕਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਜਵਾਨੀ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਰੋਗ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਜੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

“ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਕਾਏ, ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਭੋਜਨ ਖੁਰਾਕ ਥੈਰੇਪੀ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ, ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, “ਤਣਾਅ IBD ਦੇ ਭੜਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਟਰਿਗਰ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਸਮਾਜ, ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਬੱਚੇ ਸਾਧਾਰਨ, ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕਣ।”

ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਆਈਬੀਡੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ, ਤਣਾਅ, ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਇਲਾਜ ਦੀਆਂ ਮਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ ਚਰਚਾ ਸੈਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।